Ideały
Ja jestem ideałem. Od kiedy sie urodziłam, a mam wrażenie, że było to bardzo dawno temu. O poranku jestem idealna, bo zawsze na czas, po południu jestem też idealna, bo nadal zachowuję trzeźwość umysłu. Wieczorem jestem sennym ideałem, ale wciąż twardo stąpam po ziemi.
Jestem inteligentna bo umiem dopasować chichot do sytuacji, oszacować nieistniejący problem i rozwiązać go. Do tego trzeba inteligencji. Zdarza mi się w przypływie chęci bycia elokwentną, pomylić słowa, ale to nie inteligencja a roztrzepanie.
Jestem piękna, choć to nie moje słowa, a obcych ludzi, którzy przechodzą obok mnie. Ja tego nie widzę. W lustrze dostrzegam raptem zmęczoną, niedocenioną postać, która myśli wciąż "co dalej?".
Obiektyw mnie lubi, z obu stron, ale wiem gdzie moje miejsce (napewno nie w hierarchii półświatka modelingu). Jestem całkowitym amatorem, lubię obie strony obiektywu, ale nie szukam swojej wielkiej szansy. Moją wielką szansą jest praca zawodowa, może kiedyś mnie ktoś doceni.
Staram się nie być geekiem, nie zawsze to jednak wychodzi. Spełniam swoje pasje, życiowe, zawodowe, te głośne i te ciche. I nadal czekam, aż ktoś zobaczy co robię, jak robię i postanowi dać mi szanse. Ostatnio dużo czasu poświęcam programowaniu baz danych, choć programistą nie jestem. Tworzę, wcielam w życie zawodowe kolejne pomysły mające na celu usprawnić pracę garstce ludzi, głównie księgowym.
Jestem budowniczym. Tworzę, kreuję, buduję internetowy wizerunek firm. Żyjemy w dobie, w której Internet stał się środkiem masowego przekazu, skarbnicą wiedzy i źrodłem rozrywki dla milionów ludzi. Potrzeba zaistnienia na kartach Internetu stała się potrzebą masową, nie tylko firm czy instytucji ale i zwykłego Kowalskiego. Postanowiłam to wykorzystać i dać coś prostego ale dobrze wykonanego - serwis www dopasowany do potrzeb konkretnego użytkownika, tak jak ten - do mnie.
I oto jestem - ideał szukający miejsca w świecie.